پژوهش و گسترش ایرانشناسی

Nowrūz

pajuhesh-iranshenasi — Wed, 17 Mar 2010 08:21:18 GMT

Nowrūz meaning 'New Day is the traditional ancient Iranian festival and also the start day of Iranian "New Year".

Nowruz is celebrated and observed by Iranian peoples and the related cultural continent and has spread in many other parts of the world, including parts of Central Asia, South Asia, Northwestern China, the Crimea.

Nowruz is the most important holiday in Iran. Preparations for Nowruz begin in the month Esfand (or Espand), the last month of winter in the Persian solar calendar

Spelling variations in English

A variety of spelling variations for the word "nowruz" exist in English-language usage. Random House (unabridged) provides the spelling "nowruz". Merriam-Webster (2006) recognizes only the spelling "nauruz" (and a contestant in the final session of the 2006 Scripps National Spelling Bee, Allion Salvador, in the United States was disqualified on that basis^.. In the USA, many respected figures in the field of language such as Dr. Yarshater at Columbia University have suggested to use Nowruz

Nowruz

aida — Tue, 16 Mar 2010 07:24:18 GMT

Le plus grand souvenir de nos ancêtres

Le NOWRUZ, qui se trouve au debout du printemps.
Le mot lui-même ça veut dire, LE NOUVEAU JOUR, Et peut être c’est pour ça qu’on l’admire si beaucoup.
Car C’est au même temps une grande fête de la nouvelle année, une nostalgie des prédécesseurs et aussi notre enfance Et, le commencement de la plus belle saison de l’année ; le printemps_20 mars, l’équinoxe du printemps _.
Il semble que la nature est heureuse car elle fait metamorphosis. Alors, ça nous donne l’impression que nous et la nature sommes en train de célébrer ensemble, ... See More
Pour une nouvelle vision de la vie, la nature et nos espoirs....

Joyeuse printemps joyeuse NOWRUZ à tout le monde

نوروز ايراني،‌ رمز نوزايي فرهنگ و هويت ايرانيان

pajuhesh-iranshenasi — Fri, 12 Mar 2010 09:52:18 GMT

پژوهشگر فرهنگ و تاريخ ايران در بنياد جمشيد:
نوروز تنها در سرزمین‌هاي هم‌عرض با ايران، لمس مي‌شود

خبرنگار امرداد- ميترا دهموبد: «نوروز، جشني است كه تنها در سرزمين‌هايي همچون ايران لمس مي‌شود، چراكه سرزمين‌هايي با اين عرض جغرافيايي هستند كه دگرگوني فصل‌ها در آنها نمود دارد.»

بهرام روشن‌ضمير، پژوهشگر جوان كشورمان در نشستي با نام «نوروز»، بااشاره به عرض جغرافيايي ايران و سرزمين‌هاي همسايه كه همگي، نوروز را گرامي‌مي‌دارند، گفت: «اگر از اين مرز جغرافيايي به سوي شمال برويم و يا به سوي جنوب و گستره‌ي استوا برويم، ديگر چيزي به‌نام چهار‌فصل نخواهيم داشت و دگرگوني فصل‌ها آن‌گونه كه در فلات ايران، لمس‌شدني است، لمس نمي‌ِ‌شود.»
________________________________________________________________

اصلاحيه :

با سپاس از همكاران گرامي و ارجمند دوهفته نامه گرانمايه امرداد،‌ به آگاهي خوانندگان فرهيخته ميرسانم كه نوشتار چاپ شده با فرنام "نوروز" كه گويا برداشتي از سخنراني اينجانب در تاريخ 16 اسفند 1388 در بنياد فرهنگي جمشيد،‌ انجام شده، هيچ گونه سنخيتي با آنچه در آنجا بيان شده و مورد نظر من بوده،‌ نداشته و شوربختانه خبرنگار بسيار محترم،‌ اشتباهات فراواني در پياده سازي گفتار سخنران كرده است. از جمله مهمترين آن يكي نگاشتن واژه "ميزان" به نام "نيسان" به عنوان ماهي در گاهشمار عبري است. و ديگري اشاره به نهم بودن معناي "سپتامبر" در زبان لاتيني است! كه اساسا با كل گفتار انجام شده در تناقض است. سپتامبر به معناي هفتم است و بر اين اساس من تحليل كردم كه اين دليلي است بر نخستين بودن مارس و طبيعتا آغاز سال رمي در دوران باستان از بهار. كه شوربختانه به كل نادرست درك شده است. امكان ويرايش اين اشتباهات در نسخه الكترونيكي امرداد در تارنگار آن وجود دارد ولي از آنجا كه امكان چنين ويرايشي در نسخه كاغذي نيست، از اين جهت با پوزش از خوانندگان گرامي امرداد لازم ميدانم به آگاهي برسانم كه جستار چاپ شده در اين شماره دو هفته نامه وزين امرداد را به كل ناديده بگيرند و آنرا از من ندانند.

بهرام روشن ضمير 21 اسفند 88

درباره سريال سالهاي مشروطه

pajuhesh-iranshenasi — Thu, 25 Feb 2010 07:01:18 GMT

از تاريخ نميگوييم،‌ نميگوييم،‌ نميگوييم و آنگاه كه ميگوييم كاري ميكنيم همه از تاريخ زده ميشوند.

نميدانم. شايد هم عمدي در كار باشد تا مردم را از تاريخ زده كنند.

تب سريال تاريخي ساختن در تلويزيون ما بدجور داغ شده است. به ويژه تاريخ معاصر. ولي سطح اين سريالها از ديد هنري و علمي آن اندازه پايين است كه در بيشتر موارد علاقه مندان به تاريخ از ديدن آن چشم پوشيده و در برابر آن جبهه ميگيرند.

سريال سالهاي مشروطه اثر محمدرضا ورزي كه پيش از اين سريالهاي پدرخوانده درباره محمدرضا شاه و عمارت فرنگي درباره رضا شاه را ساخته بود، در يك ماه گذشته از شبكه 3 پخش شد.

مصاحبه با يك استاد تاريخ درباره سريال

جستاري از فريد شوليزاده پژوهشگر دين و فرهنگ زرتشتي درباره سريال

سخنرانی : فلسفه سیاسی منحصر به غرب نیست

pajuhesh-iranshenasi — Thu, 28 Jan 2010 14:13:18 GMT

خبرنگار امرداد – اسفنديار كياني: «‌هرودوت در كتاب تالیا، جلد سوم تاريخش نكته‌هايي را از ايران هخامنشي بازگو مي‌كند كه كهن‌تر از فلسفه‌ي سياسي افلاتون و ارستو است. او از گفت‌و‌گوي سه تن شاهزاده‌ي پارسي‌، درباره‌ي چگونگي شيوه‌ي فرمانروايي بر ايران‌، ياد مي‌كند كه پس از سرنگوني "گيومات مغ" پيش آمده بود. اين اشاره نشان مي دهد كه ايرانيان باستان با شيوه هاي گوناگون فرمانروايي آشنا بوده اند.»

آن‌چه بازگو شد پاره‌اي از سخنان بهرام روشن‌ضمير، پژوهشگر تاريخ و تمدن ايران‌، در نشست «‌سامانه‌هاي فرمانروايي در تاريخ‌» بود. او در ادامه‌ي سخنانش افزود: «‌يكي از آن سه‌تن شاهزاده‌ي هخامنشي كه هرودوت ياد مي‌كند‌، «‌اوتان‌» نام داشته است. او در گفت‌و‌گو با دو شاهزاده‌ي ديگر هخامنشي‌، مگابيز و داريوش‌، گزينش يك تن را براي فرمانروايي بر ايران نادرست مي‌داند و پيشنهاد مي‌كند كه كشورداري جمهوري را برگزينند. مكابيز در نقد سخنان او مي‌گويد كه واگذاري فرمانروايي به مردم‌، راه درستي نيست‌؛ زيرا مردم براي كشورداري آموزش نديده‌اند. پس شيوه‌ي درست آن است كه مردان شايسته‌اي را برگزينيم و اداره‌ي سرزمين‌مان را به آنان بسپاريم. داريوش ديدگاه آن دو را رد مي‌كند و روشي از فرمانروايي را بهتر مي‌داند كه پادشاهي پرهيزكار، كشور را اداره كند. داريوش مي‌گويد بايد به شيوه‌ي فرمانروايي كوروش وفادار بمانيم چرا كه او بود كه به پارس‌ها آزادي بخشيد.»

سخنرانی : دشمن ايراني‌ها، اهريمن بود

pajuhesh-iranshenasi — Mon, 11 Jan 2010 15:52:18 GMT

خبرنگار امرداد- شهداد حيدري: «ايراني بر پايه‌ي دين و باورش‌، انديشه‌هاي اهريمني را دشمن خود مي‌دانست. خويشكاري خود را نيز در اين مي‌شناخت كه با انديشه‌هاي زيانبار بجنگد. اما يوناني چون چنين شناختي از هستي نداشت‌، ناگزير بود كه در جستجوي الگوهاي زميني باشد. از اين رو انسان يوناني دشمني مي‌خواست تا بتواند با ستيز با او به شناخت خود و جايگاه اجتماعي‌اش برسد. اين امكان زماني براي يونانيان فراهم شد كه ارتش خشايارشا به سرزمين آنها يورش برد. از اين پس بود كه يونانيان براي خود دشمني به نام ايران ساختند و درباره‌ي آن گزافه‌گويي‌هاي بسيار كردند.‌»

آن‌چه بازگو شد سرآغاز سخن بهرام روشن‌ضمير‌، پژوهشگر فرهنگ و پيشينه‌ي ايران‌، بود. او كه در نشستي به نام «‌تاريخچه ‌ي ايران‌شناسي در باختر و ايران‌» در ۱۳ دیماه سخن مي‌گفت ، به ريشه‌هاي ستيز و رويارويي يونان و ايران پرداخت و افزود: «‌در 2400 سال پيش كشاكشي ميان ايران و يونان پديد آمد. اين دو سرزمين از ديد روان‌شناسي و اجتماعي‌، تفاوت‌هاي بنياديني داشتند. ايرانيان باورمند به اهورامزدا و دين مزدايي بودند و مي‌دانستند كه خويشكاري‌(:‌وظيفه ) هر انسان نبرد با اهريمن و ياري‌رسانان اهريمن است. اما يونانيان گرفتار در فضايي پيچيده و متضاد بودند و ترس از خداياني كه چندان پيدا نبود چه نقشي در آفرينش و هستي دارند‌، آنها را در ترس و بيمي ناشناخته فرو برده بود.‌»

جنگهای ایران و یونان و آسیب شناسی دیدگاه کلاسیک غرب به آن (2)

pajuhesh-iranshenasi — Mon, 04 Jan 2010 14:08:18 GMT

چگونگی و چرایی تایید و حتا بزرگنمایی دیدگاههای یونانپرستانه یونانیان باستان از سوی غربیان در دوره های پسین.

"از دو جنگ بسیار بلند آوازه تاریخ باستان، یعنی جنگهای ایران (ایران و یونان) و جنگهای پونیک (رم و کارتاژ) گویا فقط دومی اخیرا با اعلام آتش بس پایان یافته است. در خبر کوتاهی در روزنامه اعلام شده که شهردار رم و کنسول تونس موافقتنامه ی پایان مخاصمات را امضا کرده اند. اما گویا هنوز جنگ با ایران پایان نیافته است و انسان بی اختیار از اتهامات مکرر و پر سرو و صدای ایران مداری و یونان مداری در ادبیات تحقیقی نشانه ادامه جنگ را باز می یابد. پژواک نبردهای ماراتن و سالامیس هنوز طنین انداز است. در این میانه خطوط کاملا آراسته و مشخص دو سوی جبهه را در میدان پژوهش تاریخ ایران باستان میتوان باز شناخت. که در یک سو کمابیش با مورخان کلاسیک و در سوی دیگر با باستانشناسی مطابقت دارد. علم تاریخ به معنایی که ما از آن میفهمیم دستکم تا اندازه ای فراورده ستیز بزرگ میان یونان و ایران است. این علم در جریان شکل گیری خود شیوه اندیشه خاصی را پرورش داد که همان اندیشه یونانی سده پنجم پ.م بود. نخستین مورخ جنگهای با ایران (هرودوت) با همه بزرگی و بلند نظری و شرافتمندی که احیانا داشته است، در جنگی شرکت کرده که شاید پایان نیافته و هنوز ادامه دارد. بی طرفی کامل – اگر اصولا چنین چیزی برای یک مورخ امکان داشته باشد – به راستی فراتر از دامنه دسترسی هرودوت قرار داشت. سپس در سده چهارم پ.م صفوف طرفین مشخص تر شد اما در عین حال علاقه واقعی به ایرانیان از میان رفت. این بود تصویر تاریخ ایران در زمان اسکندر. آنگاه این مفهوم منجمد و راکد شد و مدت دو هزار سال تغییری نکرده و دوام آورد. مفهومی که کارکردها و منافع خود را داشت و نخست از سوی اسکندر و سپاهیانش و از آن پس قرنها از سوی مورخان اروپایی استفاده شده است. حتا کشفیات بزرگ سده نوزدهم نیز نتوانست بر این مفهوم منجمد خللی وارد سازد. رمزگشایی از خط میخی پارسی نیز نتوانست بر اصول عقایدی که تاریخ ایران را بر آن بنا کرده بودند اثری بگذارد. حتا کاوشهای مهم باستانشناسی در ایران نیز نتوانستند تاثیر چندانی بر این تصویر داشته باشند. اگر یادمانها و آثار به دست آمده با سخنان هرودوت تطبیق نمیکنند، بدا به حال آن آثار!. مگر ممکن بود یونانیان تا این اندازه اشتباه کرده باشند؟ نه! چنین چیزی امکان نداشت. اولا آنان همه یونانی و بنابراین تقریبا خطاناپذیر بودند و ثانیا معاصر رویدادها بودند و بنابراین اطلاعاتشان دست اول بود." (هلن سانسیسی و آملی کورت : دیباچه جلد دوم - تاریخ هخامنشی - دانشگاه خرونینگن، ص 9 و 10)

سخنرانی

pajuhesh-iranshenasi — Mon, 28 Dec 2009 13:41:47 GMT

تاریخچه ایرانشناسی در غرب و ایران

از ۲۵۰۰ سال پیش تا امروز

آشنایی با نگاه دیگران به ایران و دانشهای برآمده از آن و سیر تحولاتش در دوران باستان، قرون وسطا، عصر رنسانس، عصر جدید و امروز

سخنرانی بهرام روشن ضمیر در بنیاد جمشید

زمان : یکشنبه ۱۳ دی ساعت ۵ بعد از ظهر

نشانی : خیابان کریمخان زند، خیابان خردمند شمالی، نبش کوچه اعرابی، پلاک ۲ قدیم. زنگ دوم، بنیاد جمشید

منابع آنلاین انگلیسی درباره ایرانشناسی

pajuhesh-iranshenasi — Mon, 21 Dec 2009 15:11:18 GMT

برای دست یافتن به بهترین و جامع ترین منابع آنلاین اینترنتی به زبان انگلیسی درباره تاریخ و فرهنگ ایران باستان به ستون سمت چپ این وبلاگ نگاه کرده و بر روی لینک ها کلیک فرمایید

به زودی فهرستی از بزرگترین ایرانشناسان به همراه نام آثارشان به زبان اصلی و فارسی پیشکش خواهد شد.

یلدایتان سپید باد

گروه پژوهش ایرانشناسی

جنگهای ایران و یونان و آسیب شناسی دیدگاه کلاسیک غرب به آن

pajuhesh-iranshenasi — Sun, 13 Dec 2009 12:02:24 GMT

چکیده پژوهشهای دوستان گروه پژوهش تاریخ را در این باره بخوانید :

در این پست 4 نشست نخست را پیش روی خود خواهید دید

برای پژوهش در اینباره نخست لازم است بدانیم که بخش بزرگی از این راه را نزدیک به 2500 سال پیش یک تاریخنگار یونانی به نام هرودوت رفته است.

او در آغاز کتاب نخست خود مینویسد که آرمانش از نوشتن تاریخ ملتها پی بردن به چیستی و چرایی جنگهای یونانیان و بربرها بود است.

با دیدگاه هرودوتی، تعریف جنگهای ایران و یونان چنین است که نخست کوروش به جنگ یونانیان آسیا میرود و سپس داریوش چیرگی پارسیان را بر دریاهای اژه و مدیترانه نیز استوار کرده ولی کاری جدی برای چیرگی بر شبه جزیره یونان انجام نمیدهد. ولی پسرش خشایارشا همه توان جهان را برای چیرگی بر یونان انجام میدهد و با ناکامی روبرو میشود و این پایان جنگهای ایران و یونان است.

یونانیان بنابر فرهنگ و دیدگاههای سنتی خود به ساخت پولیس یا دولت – شهر میپرداختند. و هرگز به ایجاد فرمانروایی های یکپارچه و متمرکز نمی اندیشیدند. برپایی شاهنشاهی هخامنشی در زمان کوروش ناگهان یونانیان را با جهانی دگرگون شده روبرو کرد.

به گمان میرسد شمار سپاهیان ایرانی بسیار کمتر از آنچیزی بوده که در تاریخ کلاسیک یونان گزارش شده است. مهمترین دلیل اینکه تا پیش از سده بیستم نیرومند ترین دولتها نیز توان به کار گیری نیرویی چند سد هزار نفره در یک جبهه را نداشتند و این رویداد برای نخستین بار در جنگهای جهانی سده بیستم و با بهره گیری از پیشرفتهای حاصل از انقلاب صنعتی در اروپا روی داد. حال چگونه میتوان گمان کرد که در 2500 سال پیش هخامنشیان توانسته باشند نیرویی چند میلیونی به جبهه ببرند؟